Yûhenna 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Paşê Pîlatos Îsa girt û da qamçîkirin. ²Leşkeran ji stiriyan tacek honand, danî ser serê wî û kincekî mor li dora wî pêça. ³Ew bi ser wî de dihatin û digotin: “Silav li te be, Padîşahê Cihûyan!” û sîle li rûyê wî dixistin.

⁴Pîlatos dîsa derket derve û ji wan re got: “Va ye, ez wî ji we re tînim derve, da ku hûn bizanibin ku ez tu sûcî di wî de nabînim.” ⁵Loma Îsa bi taca stiriyan û kincê mor derket derve. Pîlatos ji wan re got: “Va ye mirov!”

⁶Gava serekkahînan û nobedaran ew dît, wan bi qîrîn got: “Wî xaç bike! Wî xaç bike!” Pîlatos ji wan re got: “Hûn bi xwe wî bibin û xaç bikin, çimkî ez tu sûcî di wî de nabînim.”

⁷Cihûyan bersiva wî da: “Qanûneke me heye û li gorî wê qanûnê divê ew bimire, çimkî wî xwe kiriye Kurê Xwedê.”

⁸Gava Pîlatos ev yek bihîst, ew hê bêtir tirsiya. ⁹Ew dîsa ket hundirê qesrê û ji Îsa pirsî: “Tu ji ku yî?” Lê Îsa tu bersiv neda wî. ¹⁰Loma Pîlatos jê re got: “Tu bi min re napeyivî? Ma tu nizanî ku desthilatdariya min heye ku te berdim û desthilatdariya min heye ku te xaç bikim?”

¹¹Îsa bersiva wî da: “Heke ji jor ve ji te re nehatiba dayîn, tu desthilatdariya te li ser min tune bû. Loma gunehê wî yê ku ez radestî te kirim mezintir e.”

¹²Ji wê gavê û pê ve Pîlatos hewl da ku wî berde, lê Cihûyan bi qîrîn got: “Heke tu wî berdî, tu ne dostê Qeyser î. Her kesê ku xwe dike padîşah, li dijî Qeyser e.”

¹³Gava Pîlatos ev gotin bihîstin, wî Îsa anî derve û li cihê ku jê re Kevirdêşandî tê gotin—bi Aramî Gabata—li ser kursiya dadgehê rûnişt. ¹⁴Roja Amadekariya Cejna Derbasbûnê bû, nêzîkî nîvro. Wî ji Cihûyan re got: “Va ye Padîşahê we!”

¹⁵Wan bi qîrîn got: “Wî bibe! Wî bibe! Wî xaç bike!” Pîlatos ji wan pirsî: “Ma ez padîşahê we xaç bikim?” Serekkahînan bersiv da: “Ji Qeyser pê ve padîşahekî me tune.”

Radestkirin

¹⁶Loma wî ew radestî wan kir, da ku were xaçkirin. Îcar wan Îsa bir, ¹⁷wî xaça xwe bi xwe hilgirt û derket cihê ku jê re Cihê Kumê Serî tê gotin, bi Aramî Golgota. ¹⁸Li wir wan ew xaç kir, du kesên din jî bi wî re, yek li vî alî, yek li wî alî û Îsa di navbera wan de. ¹⁹Pîlatos herwiha nivîsarek nivîsî û li ser xaçê danî: Îsayê Nisretî, Padîşahê Cihûyan. ²⁰Gelek Cihûyan ev nivîsar xwend, çimkî cihê ku Îsa lê hatibû xaçkirin nêzîkî bajêr bû; ew bi Aramî, Latînî û Yewnanî hatibû nivîsîn. ²¹Loma serekkahînên Cihûyan ji Pîlatos re got: “Nenivîse ‘Padîşahê Cihûyan,’ lê binivîse ‘Vî mirovî got: Ez Padîşahê Cihûyan im.’”

²²Pîlatos bersiv da: “Min çi nivîsî, min nivîsî.”

²³Piştî ku leşkeran Îsa xaç kir, wan kincên wî birin û kirin çar par, ji her leşkerî re parek, û kiras jî bir. Kiras bêdirûn bû, ji serî heta binî yekpare hatibû honandin. ²⁴Loma wan ji hev re got: “Em wî neçirînin, lê li ser wî pişkan biavêjin, ka wê bibe para kê.” Ev yek bû da ku Nivîsara Pîroz a ku dibêje pêk were: “Wan kincên min di nav xwe de parve kirin û li ser cilê min pişk avêtin.” Îcar leşkeran ev yek kir.

²⁵Diya wî, xwişka diya wî, Meryema jina Klopas û Meryema Mejdelanî li ber xaça Îsa sekinî bûn.

²⁶Gava Îsa diya xwe û şagirtê ku jê hez dikir dîtin ku li wir sekinî ne, wî ji wê re got: “Jino, va ye kurê te.” ²⁷Paşê wî ji şagirt re got: “Va ye diya te.” Ji wê saetê û pê ve şagirt ew bir mala xwe.

Qediya

²⁸Piştî vê yekê, Îsa zanibû ku êdî her tişt qediyaye û ji bo ku Nivîsara Pîroz pêk were, got: “Ez tî me.”

²⁹Li wir cêrek tijî şeraba tirş hebû; wan îsfencek di wê de şil kir, xist ser çiqilekî zûfayê û gihand devê wî.

³⁰Îsa şeraba tirş stend û got: “Qediya.” Wî serê xwe xwar kir û ruhê xwe da.

³¹Ji ber ku Roja Amadekariyê bû û wan nedixwest ku cesed di roja Şemiyê de li ser xaçê bimînin—ew Şemî rojeke taybet bû—Cihûyan ji Pîlatos xwest ku lingên wan bişkînin û cesedan jê bînin xwarê. ³²Loma leşker hatin û lingên mirovê pêşî şikandin, paşê yên yê din ê ku bi wî re hatibû xaçkirin. ³³Lê gava ew hatin ba Îsa û dîtin ku ew êdî miriye, wan lingên wî neşikandin. ³⁴Lê yekî ji leşkeran bi rimê kêleka wî qul kir û di cih de xwîn û av jê derket. ^a a v34 Yûhenna ji me re dibêje ku wî ev yek bi çavên xwe dîtiye û wê wek şahidiyê pêşkêş dike ku Îsa bi rastî miribû. ³⁵Yê ku ev bi çavên xwe dîtiye şahidî daye—şahidiya wî rast e û ew dizane ku rastiyê dibêje—da ku hûn jî bawer bikin. ³⁶Çimkî ev tişt qewimîn da ku Nivîsara Pîroz pêk were: “Hestiyekî wî jî wê neyê şikandin.” ³⁷Û dîsa Nivîsareke din dibêje: “Ewê li wî yê ku wan qul kiriye binêrin.”

Ûsiv û Nîkodîmos

³⁸Piştî vê yekê Ûsivê ji Arîmatyayê—ku şagirtê Îsa bû, lê ji tirsa Cihûyan bi dizî—ji Pîlatos xwest ku cesedê Îsa jê bîne xwarê. Pîlatos destûr da, loma ew hat û cesed bir. ³⁹Nîkodîmosê ku berê bi şev hatibû ba Îsa jî hat û tevheviyeke mûr û sebrê, nêzîkî heftê û pênc lître, bi xwe re anî. ⁴⁰Wan cesedê Îsa bir û li gorî adeta veşartinê ya Cihûyan, ew bi buharatan di qumaşên kitanî de pêça. ⁴¹Li cihê ku ew lê hatibû xaçkirin baxçeyek hebû û di baxçe de gorek nû hebû ku hê tu kes tê de nehatibû danîn. ⁴²Ji ber ku Roja Amadekariya Cihûyan bû û gor nêzîk bû, wan Îsa li wir danî.