Alîkariya min ji ku tê?
Strana hilkişînê.
Rêwiyek çavên xwe ber bi çiyayan ve hildide, li ku derê hem talûke hem perestgeh hebûn, û alîkariya xwe li cihekî din dibîne — Bavê xwe, Afirînerê erd û ezman, yê ku tu caran naxewe. Soz ne rakirina xeteran e lê hevrêtî ye: li hatin û çûyîna te.
121 1Ez çavên xwe ber bi çiyayan ve hildidim—alîkariya min wê ji ku bê?
2Alîkariya min ji Bavê min tê, ji Afirînerê erd û ezman.
3Ewê nehêle ku lingê te bişemite; Yê ku te diparêze, wê xilmaş nebe. 4Bi rastî, Yê ku Îsraêl diparêze ne xilmaş dibe, ne jî dixewe.
5Bavê te te diparêze; Bavê te siya li milê te yê rastê ye. 6Tav wê bi roj li te nexe, ne jî heyv bi şev.
7Bavê te wê te ji her xerabiyê biparêze; ewê li jiyana te miqate be. 8Bavê te wê li hatin û çûyîna te miqate be, hem niha, hem jî heta hetayê.
