کمک من از کجا می‌آید؟
سرود زائران.
مسافری به تپه‌ها می‌نگرد، جایی که هم خطر بود و هم بتکده‌ها، و یاری خود را جای دیگری می‌یابد — پدرش، سازندهٔ آسمان و زمین، که هرگز به خواب نمی‌رود. وعده، همراهی است نه معافیت: بیرون‌رفتن و درون‌آمدن تو.
121 1چشمان خود را به‌سوی کوه‌ها برمی‌افرازم—کمک من از کجا خواهد آمد؟
2کمک من از جانب پدرم می‌آید، آفرینندهٔ آسمان و زمین.
3او نخواهد گذاشت پای تو بلغزد؛ آن که نگاهبان توست، به خواب نخواهد رفت. 4براستی، آن که نگاهبان اسرائیل است، نه پینکی می‌زند و نه به خواب می‌رود.
5پدرت نگاهبان توست؛ پدرت در دست راست تو سایه‌بان توست. 6آفتاب در روز به تو آسیب نخواهد رساند، و نه ماه در شب.
7پدرت تو را از هر گزندی نگاه خواهد داشت؛ او جان تو را نگاهبانی خواهد کرد. 8پدرت نگاهبان رفت و آمد تو خواهد بود، از حال تا به ابد.
