اکنون به‌صورت چاپی
کتاب

بیایید به خانهٔ او برویم

سرودی برای زیارت. مزمور داوود.

شادی زائری که به خانهٔ پدر ما رسیده است و پاهایش به راستی درون دروازه‌ها ایستاده است. این شهر جایی است که قبیله‌ها در آن گرد می‌آیند و عدالت در آن اجرا می‌شود؛ پس برای صلح آن دعا می‌کند، و می‌گوید این کار را به خاطر برادرانش می‌کند، نه به خاطر خودش.

باب 122.

شاد شدم با آنان که به من گفتند: «بیایید به خانهٔ پدر ما برویم.» پاهای ما درون دروازه‌های تو ایستاده است، ای اورشلیم. اورشلیم، همچون شهری بنا شده که استوار به‌هم پیوسته است، همان‌جا که قبیله‌ها بالا می‌روند، قبیله‌های پدر ما، چنان‌که برای اسرائیل حکم شده است، تا نام پدر ما را سپاس گویند. زیرا در آنجا تخت‌های داوری برپا شد، تخت‌های خاندان داوود.

برای آرامش اورشلیم دعا کنید: «آنان که تو را دوست می‌دارند در آسودگی باشند. آرامش درون باروهایت باد، و امنیت درون قصرهایت.» به‌خاطر برادران و همراهانم می‌گویم: «آرامش درون تو باد.» به‌خاطر خانهٔ پدر ما، نیکویی تو را خواهم جُست.