ഇയ്യോബ് 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹അപ്പോൾ ഇയ്യോബ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ²“ഇതുപോലുള്ള പലതും ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; നിങ്ങളെല്ലാവരും ദയനീയരായ ആശ്വാസകർ. ³നിങ്ങളുടെ വ്യർഥവാക്കുകൾക്ക് അവസാനമില്ലേ? ഇങ്ങനെ ഉത്തരം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കാൻ നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണ്? ⁴നിങ്ങൾ എന്റെ സ്ഥാനത്തായിരുന്നെങ്കിൽ, നിങ്ങളെപ്പോലെ എനിക്കും സംസാരിക്കാമായിരുന്നു; നിങ്ങൾക്കെതിരേ വാക്കുകൾ കോർത്തിണക്കി നിങ്ങളെ നോക്കി തലകുലുക്കാമായിരുന്നു. ⁵എന്നാൽ എന്റെ വായകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളെ ബലപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു, എന്റെ അധരങ്ങളുടെ ആശ്വാസം നിങ്ങളുടെ വേദന ശമിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ⁶ഞാൻ സംസാരിച്ചാലും എന്റെ വേദന ശമിക്കുന്നില്ല; ഞാൻ അടക്കിവെച്ചാലും എന്നിൽനിന്ന് എന്താണ് ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നത്? ⁷തീർച്ചയായും ഇപ്പോൾ ദൈവം എന്നെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അങ്ങ് എന്റെ കൂട്ടത്തെ മുഴുവൻ ശൂന്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു. ⁸അങ്ങ് എന്നെ ചുക്കിച്ചുളിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അത് ഒരു സാക്ഷിയായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; എന്റെ മെലിച്ചിൽ എനിക്കെതിരേ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ മുഖത്തുനോക്കി സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ⁹അവിടുത്തെ കോപം എന്നെ കീറിമുറിച്ച് എന്നെ ആക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് എന്റെനേരേ പല്ലു കടിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ എതിരാളി തന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെമേൽ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ¹⁰മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ വായ് എന്റെനേരേ പിളർന്നിരിക്കുന്നു; നിന്ദയോടെ അവർ എന്റെ കവിളത്ത് അടിച്ചിരിക്കുന്നു; അവർ എനിക്കെതിരേ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. ¹¹ദൈവം എന്നെ നീതികെട്ടവർക്ക് ഏല്പിച്ചുതരുന്നു, ദുഷ്ടന്മാരുടെ പിടിയിലേക്ക് എന്നെ എറിയുന്നു. ¹²ഞാൻ സ്വസ്ഥനായിരുന്നു, അവിടുന്ന് എന്നെ തകർത്തുകളഞ്ഞു; അവിടുന്ന് എന്റെ കഴുത്തിന് പിടിച്ച് എന്നെ തകർത്ത് കഷണങ്ങളാക്കി; അവിടുന്ന് എന്നെ തന്റെ ലക്ഷ്യമാക്കി നിർത്തിയിരിക്കുന്നു. ¹³അവിടുത്തെ അമ്പെയ്ത്തുകാർ എന്നെ വളയുന്നു; അവിടുന്ന് കരുണകൂടാതെ എന്റെ വൃക്കകളെ കീറിപ്പിളർക്കുന്നു, എന്റെ പിത്തം നിലത്തു ചൊരിയുന്നു. ¹⁴അവിടുന്ന് ഇടവിടാതെ അടിയടിയായി എന്നെ തകർക്കുന്നു; ഒരു യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ അവിടുന്ന് എന്റെനേരേ പാഞ്ഞടുക്കുന്നു. ¹⁵എന്റെ ത്വക്കിന്മേൽ ഞാൻ ദുഃഖവസ്ത്രം തുന്നിയിരിക്കുന്നു, എന്റെ നെറ്റി പൊടിയിൽ പൂഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. ¹⁶കരച്ചിലാൽ എന്റെ മുഖം ചുവന്നിരിക്കുന്നു, എന്റെ കൺപോളകളിൽ കൂരിരുൾ പരന്നുകിടക്കുന്നു, ¹⁷എന്റെ കൈകളിൽ അതിക്രമമൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, എന്റെ പ്രാർഥന നിർമലമാണെങ്കിലും. ¹⁸ഭൂമിയേ, എന്റെ രക്തം മൂടരുത്, എന്റെ നിലവിളിക്ക് ഒരു വിശ്രമസ്ഥലവും ലഭിക്കാതിരിക്കട്ടെ. ¹⁹ഇപ്പോൾപോലും, എന്റെ സാക്ഷി സ്വർഗത്തിലുണ്ട്, എന്റെ മധ്യസ്ഥൻ ഉന്നതങ്ങളിലുണ്ട്. ²⁰എന്റെ സ്നേഹിതർ എന്നെ നിന്ദിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണ് ദൈവത്തിങ്കലേക്ക് കണ്ണീർ ചൊരിയുന്നു, ²¹അവിടുന്ന് ദൈവസന്നിധിയിൽ ഒരു മനുഷ്യനുവേണ്ടി വാദിക്കേണ്ടതിന്, ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ അയൽക്കാരനുവേണ്ടി വാദിക്കുന്നതുപോലെ. ²²ഏതാനും വർഷങ്ങൾ മാത്രം കടന്നുപോകും, പിന്നെ ഞാൻ മടങ്ങിവരാത്ത വഴിയേ പോകും.”