Teraz w druku

Księga Hioba 16 FHB Father's Heart Bible™

15% zniżki na pierwsze zamówienie →
Księga

Nędzni pocieszyciele

Hiob nazywa ich nędznymi pocieszycielami i mówi, że też umiałby wygłaszać mowy, gdyby zamienili się miejscami. Opisuje Boga jak wojownika, który chwycił go za kark i postawił sobie za cel. Mimo to upiera się, że w niebie stoi jego świadek.

Rozdział 16.

Wtedy Hiob odpowiedział: „Słyszałem już wiele takich rzeczy; nędznymi pocieszycielami jesteście wy wszyscy. Czy nie ma końca twoim czczym słowom? Co cię pobudza, że wciąż odpowiadasz? Ja także mógłbym mówić jak wy, gdybyście byli na moim miejscu; mógłbym układać słowa przeciwko wam i kiwać głową nad wami. Lecz ja umacniałbym was swoimi ustami, a pociecha moich warg łagodziłaby wasz ból. Jeśli mówię, mój ból nie łagodnieje; a jeśli się powstrzymuję, co mnie opuszcza? Z pewnością teraz Bóg mnie wyczerpał; spustoszyłeś całe moje otoczenie. Wysuszyłeś mnie, i stało się to świadkiem; moje wychudzenie powstaje przeciwko mnie i świadczy mi w twarz. Jego gniew rozszarpał mnie i napadł na mnie; zgrzytał na mnie zębami; mój przeciwnik utkwił we mnie swój wzrok. Ludzie rozdziawili na mnie swoje usta; uderzyli mnie w policzek z pogardą; zbierają się razem przeciwko mnie. Bóg wydaje mnie niesprawiedliwym i rzuca mnie w ręce bezbożnych. Żyłem spokojnie, a on mnie zdruzgotał; chwycił mnie za kark i roztrzaskał na kawałki; ustawił mnie sobie za cel. Jego łucznicy otaczają mnie; rozcina moje nerki bez litości i wylewa moją żółć na ziemię. Kruszy mnie cios za ciosem; naciera na mnie jak wojownik. Naszyłem szaty żałobne na swoją skórę i pogrążyłem swoje czoło w prochu. Moja twarz poczerwieniała od płaczu, a głęboki cień spoczywa na moich powiekach, choć nie ma przemocy w moich rękach, a moja modlitwa jest czysta. Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi, a mój krzyk niech nie znajdzie miejsca spoczynku. Nawet teraz mój świadek jest w niebie, a mój orędownik jest na wysokościach. Moi przyjaciele gardzą mną; moje oko wylewa łzy do Boga, aby bronił sprawy człowieka przed Bogiem, jak syn człowieka wstawia się za swoim bliźnim. Bo upłynie tylko kilka lat, a wtedy odejdę drogą bez powrotu.”