छापिएको
पुस्तक

इस्राएलको बाँचिरहने गीत

आरोहणको गीत।

इस्राएल घाउका दागसहित बाँचेको जनाझैँ बोल्छ, जसको पिठ्युँमा आक्रमणकारीहरूले लामा-लामा हलोका डोब कोरे तर तैपनि जित्न सकेनन्। मागिएको श्राप खेतीकै भाषामा छ: तिनीहरू छानाको घाँसझैँ होऊन्, कटनीअघि नै ओइलाउने, जसलाई आशिष् दिन कुनै बटुवा रोकिँदैन।

अध्याय 129।

“मेरो युवावस्थादेखि तिनीहरूले मलाई अत्यन्तै सताएका छन्”— इस्राएलले अब यसो भनोस्। “मेरो युवावस्थादेखि तिनीहरूले मलाई अत्यन्तै सताएका छन्, तर तिनीहरूले ममाथि विजय पाएनन्। हलो जोत्नेहरूले मेरो पीठमा हलो जोते; तिनीहरूले आफ्ना डोब लामो बनाए।” हाम्रा पिता धर्मी हुनुहुन्छ; उहाँले दुष्टहरूका डोरीहरू काट्नुभएको छ।

सियोनलाई घृणा गर्ने सबै लज्जित होऊन् र पछि फर्काइऊन्। तिनीहरू छानामाथिको घाँसझैँ होऊन्, जुन बढ्नअघि नै ओइलाउँछ, जसबाट कटनी गर्नेले आफ्नो हात भर्न सक्दैन, न त अन्नका बिटा बाँध्नेले आफ्नो अँगालो, बाटो हिँड्नेहरूले यसो भन्दैनन्, “हाम्रा पिताको आशिष् तिमीहरूमाथि रहोस्! हाम्रा पिताको नाममा हामी तिमीहरूलाई आशिष् दिन्छौँ।”