Jak dobrze jest śpiewać pieśni chwały
Nasz Ojciec liczy gwiazdy i każdą nazywa po imieniu, a zarazem opatruje złamanych na duchu; zsyła śnieg i grad, a potem słowo, które je roztapia. Raduje Go nie siła koni ani ludzka moc, lecz ludzie, którzy pokładają nadzieję w Jego miłości.
147 1Alleluja! Jak dobrze jest śpiewać pieśni chwały naszemu Ojcu; jak miło i godnie jest go wysławiać.
2Nasz Ojciec odbudowuje Jeruzalem; gromadzi rozproszonych z Izraela. 3Uzdrawia tych, których serce jest złamane, i opatruje ich rany. 4Liczy gwiazdy; każdą z nich nazywa po imieniu. 5Wielki jest nasz wszechwładny Ojciec i potężny w mocy; jego rozum jest niezmierzony. 6Nasz Ojciec podnosi pokornych; strąca bezbożnych na ziemię.
7Śpiewajcie naszemu Ojcu z dziękczynieniem; grajcie mu na cytrze. 8Okrywa niebiosa chmurami; zsyła deszcz na ziemię; sprawia, że na wzgórzach rośnie trawa. 9Daje zwierzętom ich pokarm i młodym krukom, gdy wołają. 10Nie w sile konia ma upodobanie ani w nogach męża nie ma przyjemności. 11Serce naszego Ojca ma upodobanie w tych, którzy się go boją, w tych, którzy pokładają nadzieję w jego wiernej miłości.
12Wysławiaj naszego Ojca, Jeruzalem! Chwal swojego Ojca, Syjonie! 13Bo umacnia zasuwy twoich bram; błogosławi twoje dzieci pośród twoich murów. 14Zapewnia pokój twoim granicom; nasyca cię najlepszą pszenicą. 15Wysyła swój rozkaz na ziemię; jego słowo biegnie szybko. 16Daje śnieg jak wełnę; rozsypuje szron jak popiół. 17Ciska swój grad jak okruchy; kto się ostoi przed jego zimnem? 18Posyła swoje słowo i topi lód; wzbudza swój wiatr, i wody płyną. 19Oznajmia swoje słowo Jakubowi, swoje ustawy i wyroki Izraelowi. 20Nie uczynił tak żadnemu innemu narodowi; nie znają jego wyroków. Alleluja!
