Alleluja
Nie pokładajcie nadziei w książętach, których zamysły giną razem z nimi w dniu ich śmierci. Alternatywą jest nasz Ojciec, opisany przez to, co naprawdę czyni: sprawiedliwość dla uciśnionych, chleb dla głodnych, wolność dla więźniów, opieka nad cudzoziemcami, sierotami i wdowami.
146 1Alleluja! Chwal naszego Ojca, duszo moja.
2Będę chwalił naszego Ojca, dopóki żyję; będę śpiewał naszemu Ojcu, póki mam oddech.
3Nie pokładajcie ufności w książętach, w człowieku śmiertelnym, który nie może was wybawić. 4Jego duch uchodzi, wraca do ziemi; w tym właśnie dniu giną jego zamysły. 5Szczęśliwy ten, którego pomocnikiem jest Bóg Jakuba, którego nadzieja jest w naszym Ojcu.
6On jest Stwórcą nieba i ziemi, morza i wszystkiego, co w nich jest; dochowuje wierności na wieki. 7Wymierza sprawiedliwość uciśnionym; daje chleb głodnym. Nasz Ojciec uwalnia więźniów. 8Nasz Ojciec otwiera oczy ślepych; nasz Ojciec podnosi pochylonych; nasz Ojciec miłuje sprawiedliwych. 9Nasz Ojciec strzeże przybyszów; wspiera sierotę i wdowę, lecz drogę bezbożnych wiedzie ku zgubie.
10Nasz Ojciec będzie królował na wieki — twój Ojciec, Syjonie, po wszystkie pokolenia. Alleluja!
