አባቴ፣ ንጉሤ

የምስጋና መዝሙር። የዳዊት።

እየሰፋ የሚሄድ የዳዊት የፊደል ተራ ውዳሴ፦ አንዱ ትውልድ የአብን ሥራዎች ለሚቀጥለው ያወድሳል፣ እጁን ሲከፍት ፍጥረት ሁሉ ይጠግባል፣ የሚወድቁትም ሁሉ ይደገፋሉ። ርኅራኄው በሠራው ሁሉ ላይ እንዳለ ይነገራል።

ምዕራፍ 145።

አባቴ፣ ንጉሤ ሆይ፤ ከፍ ከፍ አደርግሃለሁ፤ ለዘላለም ዘላለሙም ስምህን እባርካለሁ።

በየዕለቱ እባርክሃለሁ፤ ለዘላለም ዘላለሙም ስምህን አመሰግናለሁ። አባታችን ታላቅ ነው፤ እጅግም ሊመሰገን የተገባው ነው፤ ታላቅነቱን ማንም ሊመረምር አይችልም።

አንዱ ትውልድ ለሌላው ትውልድ ሥራህን ያወድሳል፤ ኃያል ሥራዎችህንም ያውጃል። የግርማህን ክብራማ ድምቀት፣ ድንቅ ሥራዎችህንም አሰላስላለሁ። የሚያስፈሩ ሥራዎችህን ኃይል ይናገራሉ፤ እኔም ታላቅነትህን አውጃለሁ። የበዛ ቸርነትህን ዝና አትርፍርፈው ይናገራሉ፤ ጽድቅህንም በደስታ ይዘምራሉ።

አባታችን ቸር ነው፤ ርኅራኄም የመላው ነው፤ ለቍጣ የዘገየ፤ በኪዳን ፍቅሩም ታላቅ ነው። አባታችን ለሁሉ ቸር ነው፤ የርኅራኄው ልብም በሠራው ፍጥረት ሁሉ ላይ ያርፋል። ሥራዎችህ ሁሉ ያመሰግኑሃል አባታችን ሆይ፤ ታማኞችህም ይባርኩሃል። የመንግሥትህን ክብር ይናገራሉ፤ ኃይልህንም ይነግራሉ፤ ኃያል ሥራዎችህንና የመንግሥትህን ክብራማ ድምቀት ለሰው ልጆች ለማሳወቅ። መንግሥትህ የዘላለም መንግሥት ነው፤ ግዛትህም በትውልድ ሁሉ ጸንቶ ይኖራል። አባታችን በቃሉ ሁሉ ታማኝ ነው፤ በሥራው ሁሉም ቸር ነው። ^a

አባታችን የሚወድቁትን ሁሉ ይደግፋል፤ የተጎነበሱትንም ሁሉ ቀና ያደርጋል። የሁሉ ዐይኖች ወደ አንተ ይመለከታሉ፤ አንተም ምግባቸውን በየጊዜው ትሰጣቸዋለህ። እጅህን ትከፍታለህ፤ የሕያዋንንም ሁሉ ፍላጎት ታረካለህ።

አባታችን በመንገዱ ሁሉ ጻድቅ ነው፤ በሥራው ሁሉም ታማኝ ነው። አባታችን ለሚጠሩት ሁሉ፣ በእውነት ለሚጠሩት ሁሉ ቅርብ ነው። የሚፈሩትን ፍላጎት ይፈጽማል፤ ጩኸታቸውንም ሰምቶ ያድናቸዋል። አባታችን የሚወድዱትን ሁሉ ይጠብቃል፤ ክፉዎችን ሁሉ ግን ያጠፋል።

አፌ የአባታችንን ምስጋና ይናገራል፤ ሕያው ፍጡር ሁሉ ቅዱስ ስሙን ለዘላለም ዘላለሙም ይባርክ።