مانند کسانی بودیم که خواب می‌بینند
سرودِ زائران.
بازگشتگان از تبعید می‌گویند که بازگشت به وطن مانند خواب بود و دهانشان را از خنده پر کرد — سپس از پدرمان بازسازی بیشتری می‌خواهند، مانند نهرهایی که به نگب بازمی‌گردند. وعده برای اکنون این است که آنان که با اشک می‌کارند، با بافه‌های غله به خانه بازمی‌گردند.
126 1چون پدر ما کامیابیِ صهیون را بازگرداند، مانند کسانی بودیم که خواب می‌بینند. 2آنگاه دهانِ ما از خنده پر شد، و زبانِ ما از فریادِ شادی؛ آنگاه در میان قوم‌ها گفته شد: «خداوند برای ایشان کارهای بزرگ کرده است.» 3پدر ما برای ما کارهای بزرگ کرده است؛ و ما سرشار از شادمانی هستیم.
4ای پدر ما، کامیابیِ ما را بازگردان، همچون جویبارهای نِگِب. a a v4 نِگِب بیابانِ خشکِ جنوبیِ اسرائیل است، جایی که بسترهای خشکِ رودخانه پس از باران‌ها ناگهان از آب لبریز می‌شوند — تصویری از دگرگونیِ ناگهانیِ سرنوشت در یک آن. 5آنان که با اشک می‌کارند، با فریادِ شادی درو خواهند کرد. 6هر که گریان بیرون می‌رود و کیسهٔ بذر را برای کاشتن با خود می‌بَرد، بی‌گمان با فریادِ شادی به خانه بازخواهد گشت و بافه‌های خرمن را با خود خواهد آورد.
