Genesis 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Sang nagtigulang na si Isaac kag nagdulom ang iya mga mata nga indi na sia makakita, gintawag niya si Esau nga iya magulang nga anak kag nagsiling, “Anak ko.” Nagsabat sia, “Yari ako.”

²Nagsiling si Isaac, “Yari karon, tigulang na ako; wala ako makahibalo sang adlaw sang akon kamatayon. ³Karon kuhaa ang imo mga galamiton—ang baslayan kag ang pana—kag magkadto ka sa latagon kag magpangayam sing sapat para sa akon. ⁴Niyan himoi ako sang manamit nga pagkaon nga akon naluyagan, dal-a ini sa akon agud makakaon ako, agud bendisyunan ka sang akon kalag antes ako mapatay.”

⁵Nagpamati si Rebeca samtang nagahambal si Isaac sa iya anak nga si Esau. Naglakat si Esau pakadto sa latagon agud magpangayam sing sapat kag dal-on ini pabalik. ⁶Nagsiling si Rebeca sa iya anak nga si Jacob, “Nabatian ko ang imo amay nga nagasiling sa imo utod nga si Esau, ⁷‘Dal-i ako sing sapat, himoi ako sang manamit nga pagkaon nga akon kaunon, agud bendisyunan ko ikaw sa atubangan sang aton Amay antes ako mapatay.’ ⁸Karon, anak ko, pamatii ang akon tingug kag himoa gid ang akon ginasugo sa imo. ⁹Magkadto ka sa panong kag kuhai ako didto sing duha ka maayo nga tinday nga kanding, agud makahimo ako para sa imo amay sing manamit nga pagkaon, suno gid sa iya naluyagan. ¹⁰Niyan dal-a ini sa imo amay agud makakaon sia, agud bendisyunan ka niya antes sia mapatay.”

¹¹Nagsiling si Jacob sa iya iloy nga si Rebeca, “Yari karon, si Esau nga akon utod bulbulon nga tawo, kag ako hamis. ¹²Ano abi kon hikapon ako sang akon amay? Daw manugdaya ako sa iya panulok, kag mapaagto ko sa akon kaugalingon ang pagpakamalaut, indi ang pagpakamaayo.”

¹³Nagsiling ang iya iloy, “Anak ko, mahulog sa akon ang imo pagpakamalaut—pamatii lamang ang akon tingug: lakat ka, dal-a sila sa akon.”

¹⁴Gani naglakat si Jacob, ginkuha ang mga kanding, kag gindala sila sa iya iloy, nga naghimo sang manamit nga pagkaon nga naluyagan sang iya amay. ¹⁵Niyan ginkuha ni Rebeca ang pinakamaayo nga panapton ni Esau nga iya magulang nga anak, nga natago sa iya sa balay, kag ginpabayo kay Jacob nga iya kamanghuran nga anak. ¹⁶Gintabunan niya ang iya mga kamot kag ang iya hamis nga liug sang mga panit sang kanding. ¹⁷Niyan ginhatag niya sa iya anak nga si Jacob ang manamit nga pagkaon kag ang tinapay nga iya ginhimo.

¹⁸Nagpalapit si Jacob sa iya amay kag nagsiling, “Amay ko.” Nagsiling sia, “Yari ako. Sin-o ka, anak ko?”

¹⁹Nagsiling si Jacob sa iya amay, “Ako si Esau, ang imo panganay. Ginhimo ko ang imo ginsugo sa akon. Palihog magbangon ka kag kauna ang akon napangayam, agud bendisyunan ako sang imo kalag.”

²⁰Namangkot si Isaac sa iya anak, “Paano mo ini nakita sa gilayon, anak ko?” Nagsiling sia, “Kay ang imo Amay naghatag sa akon sing kadalag-an.”

²¹Nagsiling si Isaac kay Jacob, “Palihog magpalapit ka, anak ko, agud mahikap ko ikaw, agud mahibaloan ko kon ikaw gid bala ang akon anak nga si Esau ukon indi.”

²²Nagpalapit si Jacob sa iya amay nga si Isaac, nga naghikap sa iya kag nagsiling, “Ang tingug amo ang tingug ni Jacob, apang ang mga kamot amo ang mga kamot ni Esau.” ²³Wala sia makilala ni Isaac, kay ang mga kamot ni Jacob bulbulon pareho sang mga kamot sang iya utod nga si Esau, gani ginbendisyunan sia ni Isaac. ²⁴Namangkot sia, “Ikaw gid bala ang akon anak nga si Esau?” Kag nagsiling sia, “Ako gid.”

²⁵Nagsiling si Isaac, “Serbihi ako sang napangayam sang akon anak, agud bendisyunan ka sang akon kalag.” Ginserbihan sia ni Jacob, kag nagkaon sia; gindal-an niya sia sing alak, kag nag-inum sia.

²⁶Niyan nagsiling sa iya ang iya amay nga si Isaac, “Magpalapit ka, anak ko, kag haluki ako.” ²⁷Gani nagpalapit si Jacob kag ginhaluk niya sia. Ginpanimahoan ni Isaac ang kahamot sang iya panapton, ginbendisyunan sia, kag nagsiling, “Tan-awa—ang kahamot sang akon anak kaangay sang kahamot sang latagon nga ginbendisyunan sang aton Amay. ²⁸Kabay nga ihatag sa imo sang aton Amay ang tun-og sang langit kag ang kabuganaan sang duta, kag ang kabugana sang uyas kag bag-o nga alak. ²⁹Kabay nga alagaron ka sang mga katawohan kag magyaub sa imo ang mga pungsod. Gamhi ang imo mga utod, kag kabay nga magyaub sa imo ang mga anak sang imo iloy. Pakamalauton ang tanan nga nagapakamalaut sa imo, kag pakamaayohon ang tanan nga nagapakamaayo sa imo.”

³⁰Sang katapos gid ni Isaac sa pagbendisyon kay Jacob, kag sang bag-o pa lang nga naghalin si Jacob sa atubangan sang iya amay nga si Isaac, nagbalik ang iya utod nga si Esau halin sa pangayam. ³¹Naghimo man sia sing manamit nga pagkaon, gindala ini sa iya amay, kag nagsiling sa iya amay, “Magbangon ang akon amay kag magkaon sang napangayam sang iya anak, agud bendisyunan ako sang imo kalag.”

³²Namangkot sa iya ang iya amay nga si Isaac, “Sin-o ka?” Nagsiling sia, “Ako ang imo anak, ang imo panganay, si Esau.”

³³Nagkurog si Isaac sing mabaskog kag nagsiling, “Sin-o, kon amo, ang nagpangayam sing sapat kag nagdala sini sa akon? Ginkaon ko ini tanan antes ka mag-abut kag ginbendisyunan ko sia—huo, pakamaayohon gid sia!”

³⁴Sang mabatian ni Esau ang mga pulong sang iya amay, nagsinggit sia sing mabaskog gid kag mapait, kag nagsiling sa iya amay, “Bendisyuni man ako, amay ko!”

³⁵Nagsiling si Isaac, “Nagpalapit ang imo utod sa pagdaya kag ginkuha niya ang imo pagpakamaayo.”

³⁶Nagsiling si Esau, “Indi bala nga nagakabagay gid ang iya ngalan nga Jacob? Gindayaan niya ako sing makaduha: ginkuha niya ang akon pagkapanganay, kag karon ginkuha man niya ang akon pagpakamaayo.” Niyan namangkot sia, “Wala ka bala sing ginbilin nga pagpakamaayo para sa akon?”

³⁷Nagsabat si Isaac kay Esau, “Yari karon, ginhimo ko sia nga ginoo mo, ginhatag ko sa iya ang tanan niya nga mga utod bilang mga ulipon, kag ginbuligan ko sia sang uyas kag bag-o nga alak. Ano pa ang akon mahimo para sa imo, anak ko?”

³⁸Nagsiling si Esau sa iya amay, “Isa lang bala ka pagpakamaayo ang imo, amay ko? Bendisyuni man ako, amay ko!” Kag naghibi si Esau sing mabaskog.

³⁹Niyan nagsabat sa iya ang iya amay nga si Isaac, “Tan-awa—ang imo puloy-an mapahilayo sa kabuganaan sang duta, kag malayo sa tun-og sang langit sa ibabaw. ⁴⁰Paagi sa imo espada mabuhi ka, kag alagaron mo ang imo utod. Apang kon indi ka na mapahamtang, utdon mo ang iya gota halin sa imo liug.”

⁴¹Nagdumot si Esau kay Jacob tungud sa pagpakamaayo nga ginhatag sa iya sang iya amay, kag nagsiling sia sa iya kaugalingon, “Malapit na ang mga adlaw sang pagpangasubo para sa akon amay; niyan patyon ko ang akon utod nga si Jacob.”

⁴²Sang ginsugiran si Rebeca sang ginhambal ni Esau nga iya magulang nga anak, ginpatawag niya si Jacob nga iya kamanghuran nga anak kag nagsiling, “Ang imo utod nga si Esau nagalipay sa iya kaugalingon kontra sa imo—tuyo niya nga patyon ka. ⁴³Karon, anak ko, pamatii ang akon tingug: magbangon ka, magpalagyo ka pakadto kay Laban nga akon utod sa Haran. ⁴⁴Mag-estar ka sa iya sing malip-ot nga tion—tubtub nga maghupay ang kaakig sang imo utod, ⁴⁵tubtub nga mag-untat ang kasingkal sang imo utod sa imo kag malimtan niya ang imo ginhimo sa iya. Niyan magapasugo ako kag ipabalik ko ikaw halin didto. Ngaa madula kamo nga duha sa isa ka adlaw?”

⁴⁶Nagsiling si Rebeca kay Isaac, “Ginakangil-aran ko ang akon kabuhi tungud sining mga babayi nga Hithanon. Kon magpangasawa si Jacob sang isa sa mga anak nga babayi ni Het, halin sini nga duta, ngaa pa ako mabuhi?”