Naimprinta Na
Libro

Ang Jerusalem nga Naguba

Ang salmo ni Asaf.

Ang Jerusalem nagahamyang nga guba, ang mga bangkay wala malubong kag ginpakaon sa mga pispis, kag ang mga kaingod nagakalipay sini. Ang pangamuyo nagapangayo sa aton Amay sing kapatawaran kag sing pagbalos sa isa lang ka ginhawa, kag ang iya pangatarungan publiko: ang mga pungsod nagapamangkot kon diin na ang ila Dios.

Kapitulo 79.

Amay namon, ginsalakay sang mga pungsod ang imo panublion; ginhigkoan nila ang imo balaan nga templo; ginhimo nila nga guba ang Jerusalem.

Ginhatag nila ang mga bangkay sang imo mga alagad nga kalan-on sa mga pispis sa langit, ang unud sang imo mga matutom sa mga sapat sa duta. Gin-ula nila ang ila dugo subong sang tubig sa palibot sang Jerusalem, kag wala sing bisan sin-o nga naglubong sa ila. Nangin talamayon kami sa amon mga kaingod, ginyaguta kag ginuligyat sang mga yara sa amon palibot.

Hasta san-o, Amay namon? Mangakig ka bala sa walay katapusan? Magadabdab bala ang imo pagpangimon subong sang kalayo? Iula ang imo kaakig sa mga pungsod nga wala makakilala sa imo, kag sa mga ginharian nga wala nagatawag sa imo ngalan. Kay ginlamon nila si Jacob kag ginhimo nga mamingaw ang iya duta. Dili pagisipa batok sa amon ang mga sala sang amon mga katigulangan; kabay nga ang imo malomo nga kalooy magkari gilayon sa pagsugata sa amon, kay ginpaubos kami sing tama.

Buligi kami, Amay namon nga amon manluluwas, tungud sa himaya sang imo ngalan; luwasa kami kag taboni ang amon mga sala tungud sa imo ngalan. Ngaa magasiling pa ang mga pungsod, “Diin na ang ila Dios?” Sa atubang sang amon mga mata, ipakilala sa mga pungsod nga nagadala ka sing katarungan para sa dugo sang imo mga alagad nga gin-ula. Kabay nga ang pag-ugayong sang bihag magdangat sa imo atubangan; paagi sa pagkadaku sang imo butkon, tipigi ang mga ginsentensyahan nga mapatay.

Balusi ang amon mga kaingod sing pito ka pilo sa ila sabak tungud sa pagtamay nga ginatamay nila sa imo, O Soberano nga Amay. Niyan kami, nga imo katawohan, ang mga karnero sang imo halalban, magapasalamat sa imo sa walay katapusan; halin sa isa ka kaliwatan pakadto sa isa ka kaliwatan ipahayag namon ang imo pagdayaw.