Orşelîm Wêran Bûye
Zebûra Asaf.
Orşelîm kavil bûye, cendek bêveşartî mane û ji teyran re hatine dayîn, û cîran pê şa dibin. Dua di heman demê de ji Bavê me hem bexşandinê hem tolê dixwaze, û delîla wê eşkere ye: milet dipirsin ku Xwedayê wan li ku ye.
79 1Ya Bavê me, miletan êrîşî mîrasa te kirine; wan perestgeha te ya pîroz qirêj kiriye; wan Orşelîm kiriye kavil.
2Wan cendekên xulamên te wek xwarin dane teyrên ezmanan, goştê dilsozên te jî dane cenawirên erdê. 3Wan xwîna wan wek avê rijandiye li hemû dora Orşelîmê, û kesek tunebû ku wan veşêre. 4Em ji cîranên xwe re bûne cihê şermezariyê, yên li dora me tinazên xwe bi me dikin û me biçûk dixin.
5Heta kengê, ya Bavê me? Ma tê her û her bi hêrs bî? Ma wê xîreta te wek agir bişewite? 6Xezeba xwe birijîne ser miletên ku te nas nakin, û ser padîşahiyên ku gazî navê te nakin. 7Çimkî wan Aqûb xwariye û welatê wî wêran kiriye. 8Li ser me gunehên bav û kalên me nehesibîne; bila dilrehmiya te ya nazik zû were pêşiya me, çimkî em gelekî ketine.
9Ya Bavê me yê ku me xilas dike, ji bo rûmeta navê xwe alîkariya me bike; me rizgar bike û li gunehên me bibihûre ji bo xatirê navê xwe. 10Çima divê milet bibêjin: “Xwedayê wan li ku ye?” Bila li ber çavên me di nav miletan de bê zanîn ku tu ji bo xwîna rijandî ya xulamên xwe dadê tînî cih. 11Bila nalîna girtî were ber te; bi mezinahiya zendê xwe kesên ku ji mirinê re hatine mehkûmkirin biparêze.
12Ji cîranên me re heft qat tinazên ku wan bi te kirin vegerîne himbêza wan, ya Bavê Serwer. 13Hingê em, gelê te, pezê mêrga te, wê her û her ji te re şikir bikin; ji nifşekî heta nifşekî emê pesnê te bidin bihîstin.
