Bav Yêhû Dike Padîşah
Pêxemberekî ciwan bi gotina Bavê me rûn li ser serê Yêhû dirije û direve. Yêhû wek dînekî ber bi Yîzreêlê ve erebê dajo, tîrê dixe dilê Yoram û wî davêje zeviya Navot, Ahazya dikuje, û dide ku Îzabêl ji paceya wê bê avêtin. Kûçik qafikê serê wê, lingên wê û destên wê dihêlin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3, 6–10, 12, 26, 36–37
9 1Elîşayê pêxember yek ji kurên pêxemberan gazî kir û got: “Kincê xwe di navbenda xwe de bigire, vî şûşeya rûn hilîne û here Ramot-Gîlêadê. 2Gava tu bigihîjî wir, li Yêhûyê kurê Yêhoşafat, kurê Nîmşî bigere. Here hundir, wî ji nav hevalên wî rake û wî bibe odeyeke paşîn.
3Şûşeya rûn hilîne, li ser serê wî birije û bibêje: ‘Bavê me wiha dibêje: Ez te li ser Îsraêlê dikim padîşah.’ Paşê deriyî veke û bireve — dereng neke.”
4Loma xortê ciwan, xizmetkarê pêxember, çû Ramot-Gîlêadê. 5Gava ew gihîşt wir, serfermandarên artêşê bi hev re rûniştibûn. Wî got: “Serfermandar, peyameke min ji te re heye.” Yêhû pirsî: “Ji kîjanê me re?” Wî got: “Ji te re, serfermandar.”
6Yêhû rabû û çû hundir. Xortê ciwan rûn li ser serê wî rijand û got: “Bavê me, Xwedayê Îsraêl, wiha dibêje: ‘Ez te li ser gelê xwe, li ser Îsraêlê, dikim padîşah. 7Mala Ehebê axayê xwe bikuje, da ku ez li ser Îzabêlê xwîna xizmetkarên xwe yên pêxember û ya hemû kesên ku xizmeta min dikin, tola xwe hilînim. 8Dê tevahiya mala Ehebê bimire. Ezê ji Ehebê her nêrekî di Îsraêlê de, kole yan azad, ji holê rakim. 9Ezê mala Ehebê wekî mala Yarovamê kurê Nebat û wekî mala Beaşayê kurê Ehîya bikim. 10Lê Îzabêl — kûçik dê wê di zeviya Yîzreêlê de bixwin û kes nabe ku wê veşêre.’ ” Paşê wî deriyî vekir û reviya.
11Yêhû derket derve ba efserên axayê xwe. Yekî pirsî: “Her tişt baş e? Çima ev dîn hat ba te?” Wî got: “Hûn vî mirovî û awayê axaftina wî dizanin.”
12Wan got: “Ev derew e! Ji me re bêje.” Wî got: “Wî ji min re got: ‘Bavê me wiha dibêje: Ez te li ser Îsraêlê dikim padîşah.’”
13Wan bi lez her yekî kincê xwe hilda û di bin wî de li ser pêlikên tazî raxist. Wan borî lê xist û bang kir: “Yêhû padîşah e!”
Yêhû Yoram û Ehezya Dikuje
14Yêhûyê kurê Yêhoşafat, kurê Nîmşî, li dijî Yoram lêbuhurî. Yoram bi tevahiya Îsraêl re Ramot-Gîlêad li dijî Hezaêlê padîşahê Aramê diparast, 15lê Yoramê padîşah vegeriyabû Yîzreêlê da ku ji birînên ku Aramiyan di şerê bi Hezaêlê padîşahê Aramê re lê kiribûn, qenc bibe. Loma Yêhû got: “Heke hûn razî bin, bila kes ji bajêr neçe der ku vê yekê li Yîzreêlê ragihîne.” 16Yêhû siwarî erebeya xwe bû û ajot Yîzreêlê, cihê ku Yoram lê raketibû. Ehezyayê padîşahê Cihûdayê hatibû xwarê ku wî bibîne. 17Gava dîdebanê li ser birca Yîzreêlê civata Yêhû dît ku tê, bang kir: “Ez civateke mêran dibînim.” Yoram ferman da û got: “Siwarekî bîne. Wî bişînin pêşiya wan û bila bipirse: ‘Aştî heye?’”
18Siwar ajot ba Yêhû û got: “Padîşah dipirse: ‘Aştî heye?’” Yêhû got: “Aştî ji te re çi ye? Li pey min kev.” Dîdeban ragihand û got: “Peyk gihîşt wan, lê venagere.”
19Padîşah siwarekî duyem şand. Ew gihîşt wan û got: “Padîşah dipirse, aştî heye?” Yêhû bersiv da: “Aştî ji te re çi ye? Li pey min kev.”
20Dîdeban ragihand û got: “Ew gihîşt wan, lê venagere. Ajotin wekî ya Yêhûyê kurê Nîmşî ye — ew wekî dînekî diajo.”
21Yoram ferman da û got: “Erebeya min amade bikin.” Gava amade bû, Yoramê padîşahê Îsraêlê û Ehezyayê padîşahê Cihûdayê her yekî bi erebeya xwe derket pêşiya Yêhû, û li zeviya Nabotê Yîzreêlî rastî wî hatin.
22Gava Yoram Yêhû dît, pirsî: “Yêhû, aştî heye?” Wî bersiv da: “Çawa aştî, dema ku fuhûş û sêrbaziyên dayika te Îzabêlê yên bêhejmar berdewam in?”
23Yoram erebeya xwe zivirand û reviya û gazî Ehezya kir: “Xayîntî, Ehezya!”
24Yêhû bi hemû hêza xwe kevana xwe kişand û li navbera milên Yoram xist. Tîr di dilê wî re derbas bû û ew di erebeya xwe de ket. 25Yêhû ji efserê xwe Bîdqar re got: “Wî hilîne û bavêje zeviya Nabotê Yîzreêlî. Bîne bîra xwe, gava ez û tu bi hev re li pey bavê wî Ehebê siwar bûn, Bavê me ev pêxemberî li ser wî danî:
26‘Bi rastî min doh xwîna Nabot û xwîna kurên wî dît, Bavê me dibêje, û ezê li ser vê zeviyê heman cezayê bidim te.’ Niha wî hilîne û bavêje wê zeviyê, wekî ku peyva Bavê me got.”
27Ehezyayê padîşahê Cihûdayê ev yek dît û bi riya Bêt-Haganê bi jor ve reviya. Yêhû li pey wî ket û ferman da û got: “Wî jî bikujin!” Li hevraza Gûrê, li nêzî Îbleamê, di erebeyê de li wî xistin, lê ew reviya Megîdoyê û li wir mir. 28Xizmetkarên wî ew bi erebeyê birin Orşelîmê û ew di gorê xwe de, li tenişta bav û kalên wî, di Bajarê Dawid de veşartin. 29(Di sala yanzdehem a Yoramê kurê Ehebê de, Ehezya li ser Cihûdayê bû padîşah.)
Peyva Bavê me li dijî Îzabêl
30Yêhû hat Yîzreêlê. Îzabêlê bihîst, çavên xwe boyax kir, porê xwe çêkir û ji pencereyê li derve nihêrî. 31Gava Yêhû di deriyê bajêr re hat hundir, wê pirsî: “Aştî heye, Zimriyo, kujerê axayê xwe?” a a v31 Îzabêl bi gazîkirina wî wekî "Zimrî" Yêhû tinaz dike — efserekî artêşê ku padîşahê xwe kuşt da textê Îsraêlê bigire, paşê di nav çend rojan de mir; ew Yêhû wekî xayînekî mehkûm bi nav dike.
32Wî berê xwe da pencereyê û bang kir: “Kî bi min re ye? Kî?” Du yan sê xesayan li wî nihêrîn.
33Yêhû got: “Wê bavêjin xwarê!” Loma wan ew avêt xwarê û hinek ji xwîna wê li dîwar û li hespan sipirçî, û wan ew bin pê kirin.
34Yêhû çû hundir, xwar û vexwar, paşê got: “Vê jina nifirkirî bibînin û wê veşêrin; ew keça padîşahekî bû.”
35Gava çûn ku wê veşêrin, tenê qoqê serê wê, lingên wê û kefên destên wê dîtin.
36Ew vegeriyan û ji Yêhû re gotin. Wî got: “Ev peyva Bavê me ye ya bi destê xizmetkarê wî Êlyayê Tîşbî: ‘Di zeviya Yîzreêlê de kûçik dê goştê Îzabêlê bixwin. 37Cesedê Îzabêlê dê wekî zibil li ser zeviya Yîzreêlê bimîne, da ku kes nikaribe bibêje: "Ev Îzabêl e."’”
