Diyariyek ji Babîlê
Bi qasidên ji Babîlê hatî kêfxweş, Hîzkiya hemû tiştên xwe nîşanî wan dide. Îşaya peyva Bavê me tîne ku ev hemû, û kurên wî jî, wê li Babîlê bi dawî bibin. Hîzkiya ji peyvê re baş dibêje — çimkî windabûn piştî jiyana wî tê. Ew bersiv bê şîrove tê hiştin.
Bavê me di ayetan de dipeyive 6–7
39 1Wê demê Merodak-Baladanê kurê Baladan, padîşahê Babîlê, name û diyariyek ji Hîzkiya re şandin, çimkî wî bihîstibû ku ew nexweş bûbû û sax bûbû. 2Hîzkiya ew bi kêfxweşî qebûl kirin û xaniyê xezîneya xwe nîşanî wan da — zîv, zêr, baharat, zeyta xweş, hemû cebilxaneya xwe, hemû yên di embarên xwe de. Di xanî an padîşahiya xwe de tiştek nema ku Hîzkiya nîşanî wan nedabe. 3Paşê Îşaya pêxember hat ba Padîşah Hîzkiya û pirsî: “Van mirovan çi gotin, û ew ji ku derê hatin?” Hîzkiya got: “Ji welatekî dûr, ji Babîlê.”
4Wî pirsî: “Wan di xaniyê te de çi dîtin?” Hîzkiya bersiv da: “Wan di xaniyê min de her tişt dîtin. Di embarên min de tiştek nema ku min nîşanî wan nedabe.”
5Paşê Îşaya ji Hîzkiya re got: “Peyva Bavê artêşên ezmanan bibihîze:
6Rojên tên ku her tiştê di xaniyê te de, her tiştê bav û kalên te heta niha berhev kirine, wê bar bibe Babîlê. Tiştek namîne, Bavê me dibêje. 7Hin ji kurên te yên xwe, ji dûndana te ya xwe, wê werin birin da ku di qesra padîşahê Babîlê de bibin karbidest.”
8Paşê Hîzkiya ji Îşaya re got: “Peyva Bavê me ya ku te gotiye baş e.” Çimkî wî difikirî: “Dê di dema jiyana min de aştî û ewlehî hebe.”
