Eyûb Bersivê Dide
Eyûb bi alîkariya ku jê re hatiye kirin tinazan dike, paşê ji hevalê xwe çêtir li ser hêza Bavê me distirê: erd li ser tiştekî hilawistî, av di ewran de girêdayî, behr aram kirî, Rahab perçiqandî. Û ev hemû, dibêje, tenê keviya qels a pistepisteke wî ye.
26 1Hingê Eyûb bersiv da û got: 2“Te çawa ji bêhêzan re arîkarî kir! Te çawa milê ku hêza wî tuneye xilas kir! 3Te çawa şîret li ê bêhîkmet kir, û pir fêmdariya saxlem belav kir! 4Bi arîkariya kê te ev peyv gotine? Û bêhna kê ji te derket? 5Ruhên çûyî direcifin—ewên li bin avan û hemû ewên ku li wir rûdinin. 6Gor li ber Bavê me tazî ye, û Wêranî tu pêçek wê tuneye. 7Ew ezmanên bakur li ser valahiyê vedike; ew erdê li ser tiştekî radixe. 8Ew avan di ewrên xwe yên qalind de dipêçe, lê ewr di bin giraniya wan de naqelişin. 9Ew rûyê heyva tije vedişêre, ewrên xwe li ser wê belav dike. 10Wî li ser rûyê avan xelekek kişandiye, li ser sînorê navbera ronahî û tarîtiyê. 11Stûnên ezmanan direcifin, ji hêrsa wî matmayî dimînin. 12Bi hêza xwe wî behr aram kir; bi fêmdariya xwe wî cinawirê behrê Rahab perçiqand. 13Bi bêhna xwe ezman zelal bûn; destê wî marê ku direve qul kir. 14Û ev tenê keviyên rêyên wî ne— pistepista ku em li ser wî dibihîzin çiqas qels e! Lê gurmîna hêza wî, kî dikare fêm bike?”
