ለመቀደስ የሚሆን መዝሙር
መዝሙር፤ ለቤቱ መቀደስ የሚሆን ዝማሬ፤ የዳዊት።
ከፈውስ በኋላ ለመቀደስ የተጻፈ። ዳዊት ነገሮች በተሳኩለት ጊዜ ፈጽሞ እንደማይናወጥ እንዳሰበ ይናዘዛል፤ ከዚያም የአብ ፊት ተሰወረ። ትቢያ ማመስገን አይችልም ብሎ ይሟገታል፤ በመጨረሻም የሐዘን ልብሱ በደስታ ይለወጣል።
30 1አባቴ ሆይ፣ ከፍ ከፍ አደርግሃለሁ፤ አንተ አንሥተኸኛልና፤ ጠላቶቼም በእኔ ላይ እንዲደሰቱ አልፈቀድህም።
2አባቴ ሆይ፣ እርዳታ እንድታደርግልኝ ወደ አንተ ጮኽሁ፤ አንተም ፈወስኸኝ። 3አባቴ ሆይ፣ ነፍሴን ከመቃብር አወጣሃት፤ በሕይወት አቆየኸኝ፤ ወደ ጒድጓድም እንዳልወርድ አደረግኸኝ።
4እናንተ ታማኞቹ ሆይ፣ ለአባታችን ዘምሩ፤ ለቅዱስ ስሙም ምስጋና አቅርቡ። 5ቍጣው ለቅጽበት ብቻ ነውና፤ ሞገሱ ግን ዕድሜ ልክ ነው፤ ልቅሶ ሌሊቱን ሙሉ ቢቆይም፣ ደስታ ግን በማለዳ ይመጣል።
6በተማመንሁ ጊዜ እንዲህ አልሁ፤ “ከቶ አልናወጥም።” 7አባቴ ሆይ፣ በሞገስህ ተራራዬን አጽንተህ አቆምኸው፤ ፊትህን በሰወርህ ጊዜ ግን ደነገጥሁ።
8አባቴ ሆይ፣ ወደ አንተ ተጣራሁ፤ ወደ ጌታ አባትም ምሕረትን ለመንሁ፤ 9“ዝም ብዬ ብቀር፣ ወደ ጒድጓድም ብወርድ ምን ይጠቅማል? ዐፈር ያመሰግንሃልን? ታማኝነትህንስ ይናገራልን? 10አባቴ ሆይ፣ ስማኝ፣ ምሕረትም አድርግልኝ፤ አባቴ ሆይ፣ ረዳቴ ሁነኝ።”
11ልቅሶዬን ወደ ጭፈራ ለወጥህ፤ የሐዘን ልብሴን ገፈህ ደስታን አለበስኸኝ፣ 12ይህም ልቤ እንዲያመሰግንህ እንጂ ዝም እንዳይል ነው፤ አባቴ ሆይ፣ ለዘላለም አመሰግንሃለሁ።
